تشکل، اتحاد، مبارزه، پیروزی!
گام بلند و تعیین
کننده و پیروزمند کارگران مبارز هفت تپه علیه مالکیت خصوصی آن مجتمع بزرگ و سرانجام خلع ید از اسدبیگی غارتگر و اختلاسگر
و استثمارگر را در نهایت شادمانی و افتخار به کارگران متحد و مقاوم هفت تپه، به
سندیکای مبارز و پیگیر آنان به نمایندگان آگاه و پرتلاششان، به خانواده های
ستمدیده ولی کوشنده و همگام و همراه و به
طبقۀ کارگر بپا خاستۀ در ایران صمیمانه شادباش و تبریک می گوئیم.
جنبش کارگری به همت و توان کارگران مبارز و متحد هفت تپه در راستای مبارزات طولانی شان بار دیگر ثابت کردند که "تشکل و اتحاد، رمز پیروزی است".
پرونده سازی علیه وکیل کارگران هفت تپه محکوم است !
سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه طی اطلاعیه ای با عنوان دست از پرونده سازی بردارید! پرونده سازی علیه خانم فرزانه زیلابی، وکیل کارگران نیشکر هفت تپه را محکوم کرده و خاطر نشان کرده است: این اقدامی علیه کلیه کارگران هفت تپه است. کارگرانی که این روزها در جشن و شادی خلع ید هفت تپه از بخش خصوصی ومالکین آن اسد بیگی و رستمی هستند. لغو خصوصی سازی خواست کارگران و حاصل مبارزه آنان در طی پنج سال گذشته بوده است.
جنبش کارگری در سال گذشته،
اول ماه مه امسال و پیروزی
هفت تپه!
سال ۹۹ در تاریخ جنبش کارگری ایران در زمره سیاه ترین سالهایی بوده که طبقه کارگر با یک چالش واقعی معیشتی رو در رو بود. در برابر تورم بیش از ۶۰ درصدی، افزايش ناچيز ۳۹ درصدی حداقل دستمزدها، قدرت خريد کارگران را در آغاز سال نو امسال بيش از ۵۰ تا ۶۰ درصد کاهش داد. روند افزايش روزانه قيمت کالاها و خدمات مورد نياز کارگران بطور صعودی در حال افزایش است. طبقه سرمايه دار در تهاجم بيرحمانه به سطح معيشت کارگران حتا نان خالی را نيز از سفره کارگران ربوده و خانواده های کارگری و زحمتکش را به اعماق فقر و فلاکت و تنگدستی غير قابل تصوری سوق داده است. تورم اصلی ترين مواد خوراکی به ۶۰ درصد رسيده است. در حاليکه به اعتراف حتی تشکیلاتهای زرد و دست ساخته حکومتی همچون خانه کارگر يک کارگر بايد لااقل ۸ تا ۹ میلیون تومان دستمزد بگیرد تا بتواند نيازهای خود و خانواده اش را آن هم در سطح حداقلها و در مرز خط فقر تأمين کند، دستمزد تعيين شده امسال حتی کفاف نیازهای معیشتی یک هفته از خانواده کارگری را هم نمیدهد.
اول ماه مه در ایران و مانیفست سازماندهی طبقاتی کارگران
روز کارگر تجلی مبارزه طبقه کارگر علیه نظام استثمار و ستم سرمایه داری است . بیانیه مشترک روز کارگر پانزده تشکل کارگران،معلمان ، بازنشستگان و زنان در ایران در تاریخ 6 اردیبهشت 1400 به وضوح این را منعکس کرده است . بیانیه نیز بر این تکیه دارد که طبقه کارگر به نیروی خود آزاد می شود وبرای امرآزاد شدن می بایست خود را متشکل و سازماندهی کند.
خاوران سند جنایت است و باید بماند!
آدمکشان جمهوری اسلامی در فکر پاک کردن آثار
جنایت خود هستند!
جمهوری اسلامی اخیرا دست به توطئهی دیگری برای محو آثار جنایات خود در کشتار دهه۶۰ و تابستان ۱۳۶۷ در زندان ها زده است و این بار شهروندان بهائی را وادار نموده که فوت شدگان خود را درگورهای جمعی خاوران دفن کنند. این توطئه رژیم قبلا هم در سال ۱۳۷۸ طرح شده بود که جامعه بهائیان ایران از این کار سر باز زده بودند. این بار اما خانوادهها با بهت و حیرت با گورهای کنده شده و دو مورد گور جدید در این محوطه روبرو شدهاند. تردیدی نیست که بهائیان درجمهوری اسلامی از همهی حقوق شهروندی خود محروم بوده و همواره به دلیل باورهایشان مورد آزار و اذیت قرار دارند. گورستانهایشان تخریب، اموالشان را غارت و خود آنان را زندانی و حتی اعدام میکنند مورد اخیر نشان می دهد که با فشار و تهدید، در صدد استفاده ابزاری از بهائیان علیه خانوادههای جانفشانان کشتار دههی ۶۰ و تابستان ۶۷ در خاوران نیز هستند. توطئه ای که با افشاگری خانواده ها و این جامعه نقش برآب شد.
گرامی باد یک مه روز جهانی کارگر
فعال
کارگری سندیکای،
علی نجاتی
رفقای کارگر، اول
ماه مه، روز جهانی ما کارگران، روز همبستگی و اتحاد طبقاتی ما است.
ضمن
تبریک روز جهانی کارگر به همه کارگران ایران و جهان، این روز برای طبقه ی ما، روز
اعتراض واعلام خواسته کارگران و مزد بگیران برای رهایی از این شرایط اسفناک، تبعیض
آمیز و استثمارگرانه در کل جامعه است.
ما در روز حهانی کارگر با صدای رسا اعلام میکنیم که تنها طبقه کارگر است که
میتواند در مقابل تمامی سیاست ها و برنامه های اقتصادی و اجتماعی که ضد انسان و انسانیت است مقابله کند و آلترناتیو طبقه کارگر، تنها
آلترناتیو ی است که می تواند نوید دهنده رهایی از تبعیض ، نابرابری و استثمار انسان از
انسان باشد.
در این روز طبقه ما ، طبقه کارگر در سراسر جهان قدرت عظیم خود را در مقابل دولتمردان، صاحبان سرمایه و خریداران نیروی کار که از کار و تولید ما سودهای کلان را به جیب میزنند واموال عمومی را برای منافع شخصی، به مالکیت خصوصی در آورده اند، گرد هم میآییم تا بر علیه ستم و استثمار، تبعیض و نابرابری، فقر و بی خانمانی، بیکاری و تمامی مناسبات ظالمانه اعلام کنیم که این دنیای وارونه باید زیر و رو شود و روی پاهای خود بایستد تا زندگی شایسته ای را برای تمامی افراد جامعه فارغ از رنگ و نژاد ، مذهب و ملیت و جنسیت، رقم بزند.
بیانیه
مشترک ٢۶ نهاد چپ و دموکراتیک بمناسبت اول ماه مه
گرامی باد اول ماه مه، روز همبستگی بین المللی کارگران
جهان !
اول ماه مه، روز همبستگی کارگران همه کشورها و سالروز سرکوب خونین کارگران شیکاگو در سال ۱۸۸۶ فرارسید. روزی که کارگران و نیروهای پیشرو ضد سرمایه داری در تمام کشورها به خیابان می آیند تا نیروی جهانی خود را به نمایش بگذارند. در ایران، چون برخی دیگر از رژیم های دیکتاتوری و ضد کارگری، برگزاری مراسم اول ماه مه ممنوع است و رژیم اسلامی این روز را بعنوان روز کارگر به رسمیت نمی شناسد. اما کارگران و فعالان جنبش کارگری و پشتیبانان آن هر ساله با ابتکارات گوناگون به استقبال این روز رفته، آن را گرامی میدارند و خواسته ها و بویژه حق اعتصاب و حق برپائی تشکلات مستقل کارگری را با صدای بلند مطرح می کنند. آن ها دراین راه هزینه سنگینی پرداخت کرده و هر ساله با ضرب و جرح و دستگیری و زندان و شلاق روبرو میشوند. با این سرکوب ها فهرست مبارزان زندانی طبقه کارگر و جنبشهای اجتماعی اضافه و پرونده ننگین این رژیم مذهبی - سرمایه داریِ سنگین تر می شود!
بیانیه مشترک پانزده تشکل شامل: سندیکاها و دیگر تشکلات مستقل کارگری، کانونهای صنفی معلمان، تشکلات مستقل بازنشستگان و تشکلات مدافع حقوق زنان به مناسبت اول ماه مه (یازده اردیبهشت)، روز جهانی کارگر
گرامی باد "اول ماه مه" (یازده
اردیبهشت)، روز همبستگی بینالمللی کارگران جهان!
امسال هم در حالی به استقبال "اول ماه مه"
روز همبستگی بینالمللی طبقهی کارگر میرویم
که بحران جهانی سلامت، زندگی کارگران را تحتالشعاع قرار داده است.
واگیری جهانی کرونا (کوید-۱۹) همراه با بحران اقتصادی،
کارگران و مزدبگیران و کسبه خرد را در تنگنا قرار داده است. در ایران بر اثر بیقابلیتی
و ناکارآمدی حاکمیت و دولت، این وضعیت وخیمتر از گذشته و هر جای دیگری شده است.
فقدان سیاستهای کارآمد بهداشتی و عدم اعمال قرنطینههای لازم، همراه با تامین هزینههای زندگی مردم، از سوی دولت، بحران معیشتی فرودستان را دامن زده است. با وجود آن که کارگران و زحمتکشان به درستی خواست اجرای واکسیناسیون فوری، رایگان و عمومی را فریاد میزنند و بر آن اصرار میورزند، فرادستان و قدرتمداران در تامین واکسن کوتاهی آگاهانه و عامدانهای دارند و میکوشند با بحران آفرینیها، منافع گروههای خاصی از بدنه حاکمیت را تامین کنند. اصرار بر ساخت واکسن داخلی و واگذاری تامین واکسن به بخش خصوصی در این راستاست.
متحدن به استقبال اول ماه مه می رویم!
زنده باد اول ماه مه، روزهمبستگی جهانی کارگران
تامین
معیشت،
بهداشت
و آموزش رایگان
حق
همگانی است!
بحث و گفتگو، شعر و موزیک
همه فعالین کارگری، سیاسی، مدافعین و طرفداران جنبش کارگری
را دعوت میکنیم که با هم روز جهانی کارگر، روز مبارزه و اتحاد را برگزار کنیم!
پالتالک اتاق
Iran Karegaran Dar Avale Mahe May
شنبه 1 ماه مه 2021 – 11 اردیبهشت 1400
ساعت 19.00 بوقت اروپای مرکزی، 21.30 بوقت ایران
شورای
برگزاری اول ماه مه 2021
زنده باد اول ماه مه
امروز
اول ماه مه است، روز جهانی کارگر، روز همبستگی بین المللی کارگران، آغاز سال نو
کارگری، جشن کارگران ...، جشن؟
جشنی
که در آن میلیونها کارگر در زیر خط فقر زندگی میکنند!
جشنی که کارگر کوچکترین حق و دخالتی در تعیین نرخ فروش کالایش (کار) را ندارد و صاحبان سرمایه برایش حداقل دستمزد را تعیین میکنند!
در آستانۀ اول ماه مه
جان رضا شهابی و خانواده اش و سایر
فعالین کارگری در خطر است
تهدید و تعرض به فعالین کارگری و خانواده هایشان موقوف!
رژیم جنایتکار سرمایه داری در ایران در طول حیات ننگینش سعی داشته با تعرض، دستگیری، شکنجه و اعدام؛ ترس و وحشت خود را پنهان کند. دولت سرمایه داران با مجلس اسلامی اش، ارگانهای قضایی و نظامی، لمپنها و قداره بندانش سعی کرده اند با انواع ترفند ها وتهدیدات و اخلال در تحرکات و برنامه های کارگران، اعتراض و اعتصاب، گردهمائی و تشکل یابی کارگران و زحمتکشان را بخصوص در آستانه اول ماه مه مختل کنند. اما مدتهاست که چرخ برگشته است و با سرعت بیشتری برای جمع کردن بساط ننگین آنها در گردش است.
تداوم
« مرگ با ویروس کرونا " در ایران
و
ضرورتِ اعتراض به بیتوجهی حاکمیت در اجرای مسئولیتهای خود!
بیانیه مشترک تشکلهای کارگری، معلمین و بازنشستگان
درجهان رسما " از ماه ها قبل روند واکسیناسیون رایگان و سراسری کرونا شروع و صدها میلیون نفر واکسینه شده اند!
اما در ایران _ کارنامه یکسال و چندماههی دولت ونهادهای حکومتی در بحران کرونا و همه قرائن و شواهد و وعدههای بی اعتبار تا کنونی شان، نشان از ادامه فاجعه، یعنی تدوام «سیاستِ مرگ» بر جان و زیست این مردم دارد!
رسما" با تحریم واکسن های استاندارد مورد تائید سازمان جهانی بهداشت و حواله دادن مردم به « واکسن وطنی» برای شش ماه تا یکسال آینده، بدون"تعطیلی موثرشهرها همراه با تامین معیشت" و اخیرا "رویکرد به بخش خصوصی برای خرید و فروش واکسن، عملا" مردم را درمقابل هجوم این ویروس رها کرده و با توصیه های تکراری خطاب به مردم بیدفاع و بشدت آسیب پذیر سعی دارند آنها را مسوول شیوع کرونا معرفی کنند.
روز کارگر 1400
گسترش مبارزۀ طبقاتی
کارگران علیه نظام سرمایه داری
در ایران
بحران سود آوری دهه هفتاد میلادی وبحران های پس از آن بویژه بحران عظیم و جهانی 2007 ــ 2008با مجموعه ای از سیاست های اقتصادی نئولیبرالیستی، بیش از هر چیز مزد کارگران و امنیت شغلی و تشکلهای مستقل کارگری را در تیررس قرار داد. بایورش به خدمات و انواع صندوق های اجتماعی ، حذف وکاهش هزینه های عمومی بیشترین شرایط برای سودآوری سرمایه گذاران مهیا شد. شرایط برای تجارت آزاد جهانی از طریق کاهش کنترل دولتی فراهم گردید و خصلت واقعی سرمایه داری یعنی جهانی بودن آن تعین یافت. به همان نسبت عدم دسترسی اکثریت مردم جهان به منابع عمومی کاهش پیدا کرد وزمینه های مشترک مبارزه کارگران در جهان به عنوان طبقه ای جهانی بازتاب عینی خود رانشان داد. اکنون بحران نئولیبرالیستی و بحران کرونا که نظام سرمایه داری درماندگی خود را در برابرآن نشان داده است بیش از یکسال است که جان وسلامت ساکنان جهان را بخطر انداخته است و درعین حال معیشت اکثریت آنان رابرای تامین اولیه زنده گی دشوارترکرده است.
پایان دادن به احضار، تهدید و تعقیب قضایی فعالین
نیشکر هفت تپه و جلو گیری از اخراج فعالین و
کارگران هفت تپه مبارزه ایی سراسری و جدی را می طلبد!
در آستانه آغاز سال جدید لیست اخراج تعداد زیادی از
کارگران هفت تپه، توسط آمیلی، جانشین اسد بیگی تهیه شده است.
در ادامه مبارزات کارگران نیشکر هفت تپه
در اعتراض به لغو خصوصیسازی و محاکمه و خلع ید از مدیریت اسبق اسدبیگی فاسد، نه
تنها تا کنون اقدامی جدی صورت نگرفته، بلکه هنوز مطالبات و خواستهای این کارگران
هم تحقق نیافته است. دولت و قوه قضایی به
حمایت از شکایت اسدبیگی از کارگران برآمده، مجددا برای ۲۸ تن از این کارگران معترض شرکت نیشکر
هفتتپه در دادگاه پروندهسازی نموده است. و این تعداد از کارگران را با متهم
نمودن به "اخلال در نظم و آسایش
عمومی" به شعبه اول دادیاری دادسرای انقلاب شوش ارجاع داده اند.
بعد از اعتصابات کارگران نیشکر هفت تپه، در سال ۱۳۹۷، توسط نهادهای امنیتی، علیه جمعی از نمایندگان کارگران هفت تپه، از جمله علی نجاتی، اسماعیل بخشی، محمد خنیفر و جمعی از اعضای نشریه گام، و سپیده قلیان از حامیان جنبش کارگری، پرونده تشکیل شد و نامبردگان بازداشت شدند. برای بازداشت شدگان هفت تپه بیش از ۱۲۰ سال حکم اعلام شد که این احکام سنگین، مورد اعتراض کارگران قرار گرفت و بعد از آن رئیس قوه قضاییه اعلام داشت که احکام صادر شده بررسی خواهد شد. با اعتراضات کارگران نیشکر هفت تپه و حمایت دیگر بخشهای جنبش کارگری حبسهای طولانی این کارگران لغو و وثیقه های آنها آزاد و پرونده هایشان مختومه اعلام شد. علی نجاتی از کارگران بازنشسته هفت تپه هم مشمول این بخشش شد.
سناریوی
تعیین حداقل دستمزد سال۱۴۰۰، ترفندی تکراری برای خاک پاشیدن به چشم کارگران !
در روزهای پایانی اسفند ۱۳۹۹، شورای عالی کار، سرانجام مصوبە دستمزد سال ١۴٠٠ خود را منتشر کرد. طبق مصوبە مذکور حداقل مزد کارگران با ٣٩ درصد افزایش از ١،٩ میلیون تومان بە ٢،٦٥٠ میلیون ظاهرا افزایش دادە شد. با این حال با توجه به افزایش تورم بیش از ٥٠ درصدی و افزایش ٦٧ درصدی بهای مواد غذایی در واقع ارزش واقعی مزد و قدرت خرید کارگران امسال نیز برخلاف لاف زنی ها نمایندگان تشکلهای وابستە بە جناح های مختلف حکومتی حدود ١٠ درصد کاهش یافتە و در خوشبینانەترین حالت معادل یک سوم خط فقر است. این جماعت با اعلام رقم توافقی ۳۹ درصدی و سر هم بندی آن با هزینه بن ماهانه کارگری- هزینه مسکن- هزینه عائله مندی حق اولاد به اضافه پایه سنوات این رقم را به ۴ میلیون و ٢٠٠ هزار تومان برای خانوادهی ٣/٣ نفری رسانده اند. در حالیکه بیانیه ی تشکلهای مستقل کارگران، بازنشستگان و معلمان پیشتر اعلام داشته اند : « مزد کارگران درسال ۱۴۰۰ نباید از دوازده و نیم میلیون تومان کمتر باشد» و نوشته اند : « مسئله "حداقل مزد"، مسئله همه کارگران است. زیرا از یکسو بخش بسیار مهمی از کارگران – کارگران شاغل– مزدی برابر حداقلِ رسمی مزد یا کمتر از آن دریافت میکنند و از سوی دیگر حداقل مزد، خود، مبنای تعیین دیگر مزدهاست. به عبارت دیگر سایر مزدها، خود، مضربی از "حداقل مزد" هستند. از آنجا تعیین مزدِ سایر مزدبگیران از جمله معلمان، پرستاران، بازنشستگان و . . . با میزان "حداقل مزد" کارگران ارتباط دارد، سطح مزد سایر مزدبگیران نیز پائین خواهد بود.» و افزودند: « با چنین مبنایی و با توجه به تورم افسار گسیخته و فزایندهی کنونی و تورم مورد انتظار در سال آتی، حداقل مزد کارگران در سال ۱۴۰۰ نمیتواند کمتر از دوازده میلیون و پانصد هزار تومان در ماه باشد و مبلغی کمتر از این، حقیقتا زندگی کارگران و خانوادههایشان را دچار کمبودهای جدی خواهد کرد و به سلامت، تغذیه، دارو و درمان، پوشاک، مسکن، رفت و آمد و تأمین نیازهای فرهنگی و در یک کلام، تأمین نیازهای اساسی کارگران و خانوادههای آنها، لطمات سنگین و جبران ناپذیری وارد خواهد نمود. »
تکرار تراژدی " همه با همی" این بار به شکل کمدی!
همه ما به خاطر داریم که چگونه طرفداران متشکل خمینی با تکرار وعده های دروغین آزادی و عدالتخواهانه ای که او در "نوفل لوشاتو"ی فرانسه عنوان کرده بود، هر بار که پرسشی در باره اهداف خمینی و قدرت آینده مطرح میشد با تاکید بر لزوم اتحاد فراگیر و تمرکز قوا روی دیکتاتوری سلطنتی، گلو جر می دادند که " بحث بعد از مرگ شاه!". سرکوب خونین نهادهای برآمده از انقلاب و کشتار مخالفان و دگراندیشان در دهه شصت، معنای واقعی همه با همی و " بحث بعد از مرگ شاه" را نشان دادند. همه دیدند که ائتلاف عملی و مبارزاتی " همه با همی" در واقع امر معنائی جز همه در خدمت خمینی و حکومت ولایت اسلامی او نداشت. این یک تراژدی کامل بود که به شکست کامل انقلاب، جان ده ها هزار رزمنده آزادی و عدالتخواه جنبشهای اجتماعی کارگری، ملی، دانشجوئی، زنان و حتی اقلیتهای مذهبی تمام شد. کارگران و زحمتکشان ایران با تجربه اعدام ،شکنجه، زندان و تبعید، بیکاری و فقر خانمانسوز معنای واقعی نداشتن صف و تشکلهای مستقل مستحکم صنفی - طبقاتی، سیاسی و حزبی در مبارزه طبقاتی را درک کرده و در برابر قدرت ارتجاعی – مذهبی- سرمایه داری برآمده از جنبش همگانی ضد استبدادی – ضد سلطنتی بی دفاع ماندند. رژیم ولایت فقیه با آگاهی کامل و بطور سیستماتیک، پس از مرگ سلطنت، نطفه های این استقلال سیاسی – طبقاتی را که در قالب اتحادیه ها و شوراهای نوپا در حال شکل گیری بود در خون خفه کرد. فریاد " نه به جمهوری اسلامی" از همان فردای قیام بهمن 57 در ایران طنین انداخت اما "همه با همی" دوران برآمد جنبش آن را خلع سلاح کرده بود.
احضار علی نجاتی کارگر بازنشسته و از اعضای هیئت مدیره
نیشکر هفت تپه قویاٌ محکوم است!
جمهوری اسلامی از وحشت
پیشرویهای جنبش کارگری و نارضایتی میلیونی توده های کارگر و زحمتکش که با فقر و
گرسنگی دست و پنجه نرم میکنند بار دیگر به وحشت افتاده و به احضار، دستگیری، ضرب و
شتم فعالین کارگری و آزادیخواهان متوسل شده است.
هراس رژیم در مقابل اعتصابات و اعتراضات کارگری و حرکت پر شکوه و سراسری بازنشستگان تامین اجتماعی در اکثر شهرهای ایران او را ناگزیر از یورش به فعالین کارگری و دیگر جنبشهای اجتماعی نموده است. موج وسیع احضارها و دستگیری و زندان کردن حدت یافته است، طی هفته ها گذشته سه تن ازفعالان بازنشسته سندیکای کارگران شرکت واحد، آقایان داود رضوی، عطا باباخانی و علی قربانیان و نیز به تازگی علی نجاتی چهره خوشنام جنبش کارگری بار دیگر مورد تعقیب و احضار حکومت سرمایه داری جمهوری اسلامی قرار گرفته است. مسدود کردن حساب بانکی این فعال کارگری از عجز و ناتوانی حکومتی نشئت می گیرد، که امروز حق معیشت را از میلیونها انسان کارگر و زحمتکش سلب نموده و قادر به پاسخگوئی کوچکترین خواستهای کارگران و زحمتکشان نیست. رژیم امروز در آستانه تعیین دستمزدها، حرکت سراسری و مصمم بازنشستگان و 8 مارس، روز جهانی زن با موج وسیعی از نارضایتی و اعتراض و اعتصاب روبرو است، تنها راه رهایی خود را همانند همیشه در سرکوب، احضار، زندان، شکنجه و اعدام فعالین کارگری و آزادیخواهان جستجو میکند.
تهاجم وحشیانه اخیر رژیم را در بازداشت و سرکوب مبارزین، با اتحاد و همبستگی در هم شکنیم!
جمهوری اسلامی ایران
بیش از چهار دهه است که با توسل به سرکوب و کشتار و ایجاد رعب و وحشت بر جامعه ،
به حکومت جهل و جنایت خود ادامه میدهد.
هنوز چند ماهی از سرقت انقلاب ۵۷ و به قدرت رسیدن رژیم بورژوا - اسلامی نگذشته بود که خمینی فرمان کشتار مردم کردستان را که به “ فتوای جهاد “ معروف شد، صادر کرد. در این یورش رژیم با تمام امکانات نظامی خود ۲۴روز متوالی از هوا و زمین مردم سنندج و منازلشان را بمباران کرد و مردم شهرهای دیگر را با توسل به زور نظامی از خانه و کاشانه خود بیرون کرد.اما مردم کردستان علی رغم تحمل خسارات جانی و مالی ، در طول این ۴ دهه با مبارزات و مقاومت خود نشان داده اند که جمهوری اسلامی را نمی خواهند. بر اساس همین پتانسیل مقاومت و زنده نگه داشتن پرچم مبارزه است که رژیم از ترس و وحشت از هر فرصتی استفاده کرده و حملات نظامی و سرکوب های فاشیستی خودرا به مرحله اجرا گذاشته است.
از
خاتون آباد تا نیشکر هفت تپه، مبارزه ادامه دارد!
جنبش کارگری
این جنایت را بدون پاسخ نگذاشته است!
جمهوری اسلامی تجمع اعتراضی کارگران مجتمع ذوب مس خاتون آباد از توابع شهرک با بک، را در ۴ بهمن ماه سال ۱۳۸۲ به گلوله بست. کارگران برعليه سياست اخراج سازی کارفرما که قصد داشت از حضور کارگران قراردادی در محل کار جلوگيری کند، تجمع و اعتراض نمودند. با گسترش خبر کشته و زخمی شدن کارگران، دامنه اعتراضات کارگری به سراسر شهر بابک کشيده شد و پليس ضد شورش رژیم اسلامی از زمين و هوا معترضين را به گلوله بست. در این حادثه چهار تن به اسامی مومنی، مهدوی، رياحی و جاويدی، و یک دانش آموز به نام پور امینی جان خود را از دست دادند.
این ددمنشی را دولت اصلاحات سیاسی حامی سرمایه داران به این خاطر مرتکب شد که جلو مبارزه ناگزیر طبقه کارگر را بر علیه خصوصی سازی ها، تعطیلی مراکز تولیدی و خدماتی به قول خودشان غیر سود ده و اخراج سازی ها و محروم نمودن ۸۰ درصد طبقه کارگر از مزایای همین قانون کار ارتجاعی شان را بگیرد.
